EN | NL

Leévens-beschryving van Dupuis

Leévens-beschryving van Joannes-Baptiste Dupuis, geboórtig van Antwerpen, inhoudende zyne zeven-en-twintig en half jaerige gevangenis, in handen der barbaeren en tot Algiers

Portret van de auteur (1818)

 

Het levensverhaal van de Antwerpenaar Jean-Baptiste Dupuis leest als een ware soap waarbij er elke zoveel minuten een (onverwachte) plotwending is met dramatische gevolgen. Zo werd hij ontslagen bij zijn twee eerste jobs, besloot dan naar Rome te reizen maar geraakte niet verder dan Brussel waar hij al zijn geld verbraste en dus maar in dienst trad bij het (Oostenrijkse) leger. Na enige tijd deserteerde hij en meldde zich aan als huurling bij het Spaanse leger.

Hier komt zijn gevoel voor drama ten volle tot uiting: storm en bijna schipbreuk, opnieuw desertie, arrestatie, duel, doodvonnis, genade, zware belegering, en nog veel meer. Hij wordt op buitenlandse zending gestuurd naar Algerije, waar hij uiteindelijk een schotwonde oploopt en wordt gevangengenomen. Dan begint een jarenlange periode van slavernij, dwangarbeid, pest, straf en ziekte, tot de Fransen Algiers innamen en hij als vrij man in 1805, weliswaar op blote voeten, terug kon keren naar Antwerpen, waar hij 37 jaar voordien vertrokken was.

Dit persoonlijke reisverslag wordt kort en krachtig gepresenteerd aan de lezer in kleurrijke en (lichtelijk) overdreven bewoordingen waarbij gruwel, drama , toeval en ongeluk dagelijkse kost zijn. Zelfs aan het einde van zijn verhaal kan Dupuis niet nalaten te melden dat hij opnieuw getroffen is door het noodlot en door de dokter ongeneeslijk ziek is verklaard.

 

Geavanceerd zoeken

Sluiten